داستانک‌نویسان — مجلّه‌ی داستانک و فلش‌فیکشن فارسی

لیلی مداح — طنز — ۱۱۷ کلمه

باز شروع شد. کمتر بخورین خب. دستت رو بکش مرتیکه. خاموش روشن می‌شوم. آباژورها لب می‌گزند. فرامرز ول کن اون لوسترو تا دوباره یکی از آویزهاشو نکندی. بدتر از همه و…

ساحل خسروی — اجتماعی — ۸۰ کلمه

چند روزی، به زیر در خانه‌های یک کوچه آگهی‌ای می‌انداختند. همسایه‌ها هم از این آگهی‌ها خوششان آمده بود و متقاضی شده بودند. ولی هیچ شماره‌تماس یا آدرسی در آن‌ها …

زهرا کردوالی — اجتماعی — ۳۴ کلمه

آمدی تو، لنگ‌لنگان. چند دقیقه طول کشید تا به میز برسی. همان‌جا بود. بازش کردی. نمی‌خواستی کنار شوهرت دفن شوی. جمله‌ی آخر را خط زدی. با خیال راحت رفتی بیرون ولی…

طوبا ‌وطن‌خواه — ۱۹۸ کلمه

پیرمردی خشکیده‌اندام و چروکیده‌صورت با دهانی نیمه‌باز لب ساحل به نقطه‌ای نامعلوم در دوردست دریا خیره مانده بود. پسرک شش هفت ساله‌ی سبزه‌رو و سیاه‌چشمی که کنار …

لیلی مداح — اجتماعی — ۱۵۳ کلمه

نشسته لب ساحل، زانو در بغل. چشم دوخته به آخرین پیامی که برای برادرش فرستاده: «زودتر خبر بده.» آسمان دم‌به‌دم گرفته‌تر می‌شود. ناخنش را می‌جود. دست می‌کشد روی ج…

- لیلی مداح — فلسفی — ۱۵۷ کلمه

عمه نگاهم می‌کند: «چرا نمی‌خوری؟» مامان نیشگونم می‌گیرد. با چنگالم ور می‌روم. رو می‌کند به عمه: «می‌گفتی عزیزم.» آره، ایتالیایی‌ها مثل ما بی‌سلیقه نیستن که. هم…