اجتماعی·۹۱ کلمه

کوچه‌ی نقاشی

مریم جلوانی۱۰ مهر ۱۴۰۵

کودکی‌شان در آن کوچه‌ی بن‌بست طی شد. جعبه‌‌ای مداد‌رنگی با پول توجیبی‌شان خریدند.
رنگ‌های قرمز و صورتی و زردش را دخترک برداشت. آبی و سبز و قهوه‌ای‌اش قسمت پسرک شد.

نقاشی‌هایشان را در یک قاب می‌کشیدند. آسمان، جوی و درختانش را پسرک می‌کشید و دخترک گل‌‌ها را رنگ زندگی می‌زد.

روزی که برای همیشه از آن محله رفتند، پسرک پشت سر ماشین پدر دخترک گریست. سه مداد‌رنگی یادگاری را در دستانش ‌فشرد.

دخترک در گذر زمان گم شد.

دیروز تابلوی نقاشی «گل‌های سربریده» برنده‌ی بزرگ‌ترین مسابقه‌ی نقاشی اساتید هنر ایران شد.

دیدگاه‌ها

در حال بارگذاری…

ثبت دیدگاه

دیدگاه‌ها پس از تأیید مدیر منتشر می‌شوند.

درباره‌ی نویسنده

داستانک‌های مشابه

کوچه‌ی کوچکی

چند روزی، به زیر در خانه‌های یک کوچه آگهی‌ای می‌انداختند. همسایه‌ها هم از این آگهی‌ها خوششان آمده بود و متقاضی شده بودند. ولی هیچ شماره‌تماس یا آدرسی در آن‌ها …

وصیت

آمدی تو، لنگ‌لنگان. چند دقیقه طول کشید تا به میز برسی. همان‌جا بود. بازش کردی. نمی‌خواستی کنار شوهرت دفن شوی. جمله‌ی آخر را خط زدی. با خیال راحت رفتی بیرون ولی…

خبر مرگ

نشسته لب ساحل، زانو در بغل. چشم دوخته به آخرین پیامی که برای برادرش فرستاده: «زودتر خبر بده.» آسمان دم‌به‌دم گرفته‌تر می‌شود. ناخنش را می‌جود. دست می‌کشد روی ج…

مقالات مرتبط

آموزش داستانک

مقاله‌ «داستانک‌ چیست؟»

بیایید با داستانکی از الکس کیگان بیآغازیم: «فرانک توماس به شانس معتقد بود. فرانک خیلی زیاد سیگار می‌کشید ولی می‌دانست محال است از حمله‌ی قلبی یا سرطان ریه بمیرد. فرانک ه…